Uitstraling artikel 5 - ADHD

Kinderen met ADHD zijn beweeglijke, impulsieve kinderen, die moeite hebben om hun aandacht te richten en vast te houden. Zij komen daardoor regelmatig te laat op afspraken. Over het algemeen doen en zeggen zij dingen zonder eerst na te denken. Bovendien zijn zij vaak met allerlei dingen tegelijk in de weer. Zij gaan vaak sneller vriendschappen aan, die ze na korte tijd weer verbreken. In de klas zitten zij vaak op hun stoel te wiebelen, te friemelen of met de voeten te tikken. Op hele sterke prikkels echter, zoals boeiende computerspelletjes of spannende films, kunnen zij zich wel goed concentreren. 

ADHD is de afkorting van Attention Deficit Hyperactivity Disorder en wordt gekenmerkt door een drietal kernsymptomen:

  • Aandachtstekort
  • Hyperactiviteit
  • Impulsiviteit

 

Kinderen met deze stoornis zijn vaak gemakkelijk afgeleid, hebben moeite met het overzien van situaties en met wachten op hun beurt. Door hun gedrag roepen deze kinderen vaak negatieve reacties op. Doordat zij zich ook makkelijk door anderen voor het karretje laten spannen, krijgen zij vaak de schuld en blijven anderen buiten schot.

ADHD is een stoornis die de laatste jaren veel aandacht krijgt en die bij steeds meer kinderen wordt gediagnosticeerd. Kinderen met deze problemen stellen veel hogere eisen aan de ouders, de leerkrachten en aan de verdraagzaamheid van hun omgeving.

Binnen het spectrum van aandachtstekortstoornissen kunnen we vier typen onderscheiden:

  1. ADHD met overwegend aandachtsproblematiek (ADD)
  2. ADHD met overwegend hyperactiviteit en impulsiviteit
  3. ADHD met zowel aandachtsproblematiek als hyperactiviteit en impulsiviteit
  4. ADHD – N.A.O. (N.A.O. staat voor Niet Anders Omschreven) oftewel duidelijke ADHD-kenmerken, echter alleen worden de criteria niet gehaald. De grootste groep kinderen (vooral jongens) valt onder het derde type (ADHD). Onder het eerste type (ADD) vallen net zoveel jongens als meisjes.

 

Kinderen met ADHD worden meestal op de basisschool gesignaleerd. Dan wordt pas echt duidelijk dat ze zich niet kunnen aanpassen aan de gestelde regels. ADHD gaat vaak gepaard met een gestoorde neurologische ontwikkeling, slechte schoolprestaties ondanks een normale begaafdheid en ernstige problemen in het sociale functioneren thuis en op school. Vaak hebben zij een leerachterstand, wat vooral te maken heeft met een gebrekkige informatieverwerking; de informatie, die via verschillende zintuigen binnenkomt, moet juist geregistreerd, geselecteerd, geordend en geïntegreerd worden en dat geeft vaak problemen. Ook hebben ze moeite om gedurende langere tijd aan een taak te werken waardoor het automatiseren van kennis moeizamer verloopt. Omdat deze kinderen moeite hebben om zelf structuur aan te brengen, stelt dit hoge eisen aan de gestructureerdheid van de leerstof en de instructie van de leerkracht. Het is daarom van groot belang dat leerkrachten op de hoogte zijn van alle achtergronden van dit gedrag en van de speciale begeleiding van deze kinderen.

Omdat het kind vaak anders reageert dan van hem verwacht wordt, komt het veelal in conflict met zijn omgeving. Dit heeft gevolgen voor de opvoeding, zowel thuis als op school. Ouders zullen altijd proberen hun kinderen die aandacht te geven die ze nodig hebben. Op school is dit niet altijd mogelijk, met als gevolg dat de kinderen vaak door leerkrachten corrigerend toegesproken worden en hun zelfvertrouwen kan afnemen. Omdat kinderen met ADHD-gedrag meestal veel aandacht vragen, is dit voor de ouders van deze kinderen niet altijd mogelijk. Dit heeft vaak gevolgen voor broertjes en/of zusjes. Deze kunnen hierdoor het gevoel krijgen dat hun ouders meer aandacht hebben voor dat ene kind dan voor hen.

ADHD komt vaak voor in combinatie met leerstoornissen, gedragsstoornissen en motorische stoornissen. De diagnose ADHD wordt pas gesteld wanneer de symptomen in twee of meerdere verschillende situaties aanwezig zijn (op school en thuis). Om de diagnose te kunnen stellen, is het daarom noodzakelijk gebruik te maken van meerdere informanten. Dat zijn vaak de leerkracht en de ouders.

Wanneer u vermoedt dat uw kind ADHD heeft, is het raadzaam contact op te nemen met deskundigen (kinderarts, psycholoog of orthopedagoog). Deze kan de juiste diagnose stellen en de ernst van de stoornis bepalen. Wanneer de diagnose ADHD is gesteld, kan overgegaan worden tot behandeling om gedragsverandering te realiseren. Een veel gegeven behandelingsadvies voor kinderen met ADHD is een sociale vaardigheidstraining.

Tenslotte nog de volgende opmerking: kinderen met ADHD zijn niet alleen maar druk en chaotisch. Zij hebben vaak veel leuke eigenschappen; zij zijn spontaan, open, grappig, enthousiast, creatief en inventief. Het is zo belangrijk dat ouders en leerkrachten deze positieve karaktereigenschappen achter dit drukke kind blijven zien!